زمین خانه خدا؛ نخستین خشکی در آغاز خلقت
در آغاز آفرینش سراسر زمین را آب فرا گرفته بود و نخستین خشکی که آفریده شد، زمین کعبه بود که خشکیهای دیگر از آن گسترده شد، این روز مصادف با ۲۵ ذیقعده روز "دحوالارض" گفته میشود.
" دحو" به معنای گسترش است و بعضی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محل اصلی تفسیر کرده اند. "دحوالارض" (گسترده شدن زمین) اشاره دارد به اینکه در آغاز آفرینش تمام سطح زمین را آبهای حاصل از بارانهای سیلابی نخستین فراگرفته بود. این آبها، به تدریج در گودالهای زمین جای گرفته و خشکیها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند. از طرف دیگر، زمین در آغاز به صورت پستیها و بلندیها یا شیبهای تند و غیرقابل سکونت بود. بعدها بارانهای سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و درهها گسترش یافتند. اندک اندک زمینهای مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد. مجموع این گسترده شدن دحوالارض نامگذاری شد.
در احادیث آمده نخستین خشکی که آفریده شد، زمین زیر کعبه بود که خشکیهای دیگر از آن گسترده شد، به این روز "دحوالارض" می گویند و مصادف با ۲۵ ذیقعده است و برای عبادت و ذکر خدا در این روز، اجر بسیاری در نظر گرفته شده است.
نقطه ای که در آن کعبه واقع شده وسط زمین است و سایر خشکیها بعد از این نقطه سر از زیر آب بیرون آورده اند. امروزه تحقیقات دانشمندان نیز این مطلب را ثابت کرده است. به طوریکه اخیرا یک دانشمند و منجم مصری گفته بر اساس تحقیقات کعبه دقیقا در مرکز کره زمین قرار گرفته است. همچنین ۴ رکن کعبه درست به سمت چهار جهت اصلی ( شرق، غرب، شمال و جنوب ) قرار گرفته است.
"حجرالاسود" به سمت شرق، رکن یمانی به سمت جنوب، رکن شامی به سمت شمال و رکن مقابل حجر الاسود نیز به سمت غرب قرار گرفته اند. این نشان از معجزه بزرگ خداوند در کعبه دارد.
امام رضا (ع) فرموده اند: در شب ۲۵ ماه ذیقعده حضرت ابراهیم (ع) و حضرت عیسی (ع) متولد شده اند.
در این روز رسول خدا (ص) به قصد حجهٔ الوداع از مدینه با ۱۰۴ هزار یا ۱۲۴ هزار نفر و حضرت فاطمه (ع) و تمامی اهل بیت خود از راه شجره به مکه عزیمت کردند.
ادامه مطلب
