علم , اطلاعات , ادب و هنر

تالار سایه غروب این روزها مملو از تماشاگرانی است كه می‌آیند یكی از بهترین آثار شاعر و نویسنده اسپانیایی، فدریكور گارسیا لوركا را با اجرایی كاملا تئاتری ببینند.
یرما به كارگردانی رضا گوران اثری با غنای بصری از كار در‌آمده كه در عین حال قصه گویی‌اش را هم حفظ كرده است. بازی زیبای سهیلا گلستانی در نقش یرما كه جایزه بازیگر برتر زن را از جشنواره پیشین تئاتر نصیبش كرده ،گواهی‌است بر این مدعا كه با تماشای یرما، اوقات خوبی را در سایه خواهید گذراند و تفاوت عملكرد كارگردان در دو اثر متاخرش را خواهید دید. هر چند گوران ترجیح می‌دهد بگوید كه حاصل تلاش تك تك افراد گروه است و اصرار دارد از همه آنها سپاسگزاری كند؛ از بازیگران نمایش كه پا به پا ی او كار كرده‌اند و برایشان تئاتر مهم‌تر از پول بوده است، از گروه كارگردانی و دستیارانش، گروه طراحی صحنه و لباس و همه كسانی كه به هر شكلی با این مجموعه همكاری كرده‌اند.
یرما نمایشنامه‌شناخته شده‌ای حتی برای مخاطبان تئاتر است‌، اما این بار گویی یرما براساس یك دیدگاه اجرایی انتخاب شده تا آن طور به نمایش گذاشته شود كه كارگردان تصور و تجسم كرده است. یا به عبارتی دیدگاه‌های اجرایی منجر به انتخاب نمایشنامه شده است نه بالعكس. واقعا همین طور است؟
من همیشه یك‌ایده كلی در ذهنم دارم و می‌دانم كه قرار است چه بكنم. بعد از آن در جریان كار این‌ایده پرداخته می‌شود و جزئیاتش را تعیین می‌كنیم. مدتی پیش سفری به سوئیس و هلند داشتم و در كارگاه‌های كارگردانی شركت كردم. در این كارگاه‌ها شیوه‌های اجرایی متفاوتی را تجربه كردم. بله یرما متاثر از دیدگاه‌های اجرایی من انتخاب شد ولی در حین تمرین بر دیدگاه‌های من تاثیر گذاشت و روش كارگردانی مرا تكمیل كرد. اگر در جشنواره تئاتر فجر هم یرما را دیده باشید متوجه تفاوت‌های محسوس آن شده‌اید و دیده‌اید كه چگونه این نمایش از آن زمان تا اجراهای فعلی كامل‌تر شده است. این كامل شدن نتیجه صرف كارگردانی من نیست بلكه اثر خودش را كامل كرده است.
اصولا معتقدم كه تئاتر حیات دارد و می‌تواند خودش را تكمیل كند. شاید یك كارگردان سینما یا تلویزیون بتواند با نحوه تدوین فیلمش تغییرات زیادی در آن ایجاد كند‌اما در نهایت تغییرات او محدود به تعداد و نوع برداشت‌هایی است كه در دست دارد. ‌اما در تئاتر می‌توان هر روز تغییر كرد و پویاتر بود. در كارگردانی یرما ایجاد فضایی ایزوله و مینی مالیستی را در ذهن داشتم ؛ فكر می‌كنم روانكاوی شخصیت یرما و روایت این نمایشنامه كه همه چیزش از دریچه ذهن یرما تعریف می‌شود، هم این‌امكان را می‌داد كه به سمت این نوع كارگردانی بروم.

اجرای زودهنگام مالیات بر ارزش افزوده صدای اعتراض تشكل‌های صنفی و صنعتی را بلند كرده است. رییس شورای اصناف چند روز پیش گفت كه؛ اصناف به اجرای این مصوبه اعتراض دارند؛ چرا كه هنوز در زمینه پرداخت مالیات فرهنگ‌سازی نشده است.
اسدا... عسگراولادی و ابراهیم جمیلی، اعضای هیات‌رییسه اتاق بازرگانی ایران نیز در جریان دیدار رییس مجلس شورای اسلامی از این اتاق، مالیات بر ارزش افزوده را میهمان ناخوانده خواندند و خواستار توقف یكساله آن شدند.
آنچه می‌خوانید مطلبی است كه ابوالفضل مسگرزاده، مدیرعامل انجمن صنایع شوینده برای انتشار در اختیار قرار داده است.
قانون مالیات بر ارزش افزوده كه اطلاعیه‌های آن‌را برای اجرا از ابتدای مهرماه به یكباره در روزنامه‌ها دیده‌ایم، از زوایای مختلفی در خور توجه است:
نكته اول شتابزدگی مجریان در اجرای قانون است. بدین ترتیب كه ۱۰ روز مانده به زمان اجرای قانون، سازمان امور مالیاتی كشور، فراخوان عمومی مودیان برای ثبت‌نام از طریق سایت اینترنتی و ارائه نمونه جدید صورتحساب‌های فروش كالا و خدمات را منتشر و به كارگیری كد اقتصادی در معاملات تجاری طی صورت‌حساب‌های جدید را ضروری اعلام كرد. این در حالی است كه مودیان نه كد ورود به سایت اینترنتی دریافت كرده‌اند و نه كد اقتصادی و نه اینكه ظرف مدت ۱۰ روز قادر به تغییر فرم صورت‌حساب‌های فروش كالا بوده‌اند. در این بین چندان عجیب نیست كه سایت اینترنتی سازمان مالیات بر ارزش افزوده دچار اختلال باشد و مودیانی كه از یك ماه قبل تقاضای صدور یا تجدید كد اقتصادی كرده‌اند نیز تاكنون قادر به دریافت آن نشده باشند.
نكته دوم، ابهامات تامل برانگیز قانون است كه پیامدهای ناگواری را بر اقتصاد كشور تحمیل خواهد كرد، به‌طور مثال صادرات كالا و خدمات در ماده ۱۳ قانون از مالیات معاف شده است، اما مالیات مذكور باید توسط خریدار پرداخت شده و متعاقبا مسترد شود. حال باید پرسید كه خریدار خارجی كه فاقد شعبه، دفتر یا حتی مدارك اقامت در كشور جمهوری اسلامی ایران است، چگونه قادر خواهد بود مالیات پرداخت شده را

قانون سوم نیوتون می گوید: هر عملی را عكس العملی است با همان اندازه نیرو و در جهت عكس آن. چنین قانونی را كه ذاتاً برگرفته از واقعیت های فیزیكی است، چگونه می توان در مناسبات اجتماعی گنجاند و از آن به عنوان دلیلی برای توجیه برخی رفتارها استفاده كرد؟
آیا چون در بچگی به محمد بیجه «تجاوز» می شده او حق داشته تا به هنگام بزرگی از بچه های بی گناه انتقام بگیرد؟ و آیا كسی «خفاش شب» را بعد از آنكه فهمیدیم از مشكلات عدیده روانی و روحی رنج می كشیده است، بخشید؟
در پاسخ به سؤالات فوق است كه فرق اعتدالیون با مردمان احساساتی مشخص می شود. مردمان احساساتی معمولاً به یك نیمه كار توجه دارند و گاهی متأثر از جامعه شناسی غربی ما مجرم را به دلیل سابقه اش قابل ترحم یا گذشت می شمرند.
اعتدالیون اما بر این باورند كه چون عكس العمل مجرم به اعمال گذشته جرمی بوده كه مرتكب آن شده لذا با توجه به اینكه خود جرم نیز عملی است در حق سایرین، پس عكس العملش باید اجرای قانون باشد تا آسیب دیدگان جدید تبدیل به آسیب رسانان چند سال بعد نشوند، بنابراین قانون با وجود ظاهر خشن و زمختی كه دارد، وجه الضمان برقراری امنیت اجتماعی و در واقع پناهگاهی برای ماهی های كوچك تر بركه است؛ در مقابل ماهی های بزرگ.
مقدمه ای كه نوشته شد برای ورود به این بحث كه قطبی همین طوری كه الان می بینیمش بوده و یا بر اثر معاشرت با ما تبدیل به حالایش شده است «لازم» بود. آری! برخی ادعای استیلی را پذیرفته اند كه چند ماه قبل می گفت: افشین پشت و جلوی دوربین دو شخصیت متضاد را بروز می دهد اما عده ای كه نمی خواهند قهرمان ادبیاتی این فوتبال را از قله الگو شدن پایین بكشند بر این باورند كه هر كسی كه تاكنون به كشورمان آمده است متأثر از فشار رسانه ها، افكار عمومی و نیز بازیكنان و مربیان به مرور تغییر كرده و مثل برانكو و بلاژ... و همین قطبی تبدیل به یك نفر مثل ما شده است.

تحولات یك ماه گذشته در صحنه سیاسی تركیه هرچند كه همچون وقایع پر سر و صدای ژوئن و ژوئیه بر سر دادگاه انحلال حزب عدالت و توسعه و مطرح شدن پرونده كودتا علیه حزب حاكم این كشور چندان ابعاد جهانی و بین‌المللی نیافت، اما بار دیگر جنجال‌های سیاسی داخلی در این كشور شرقی‌ـ غربی را تشدید كرد.
رودررو قرار گرفتن رجب‌طیب اردوغان نخست‌وزیر تركیه با بخش اعظمی از مطبوعات و رسانه‌های منتقد دولت از سویی و نیز دستگیری چندین نفر دیگر از شخصیت‌های رسانه‌ای و نظامی به اتهام مرتبط‌بودن با پرونده كودتا علیه حزب عدالت و توسعه‌ـ كه به پرونده ارگنه‌كون معروف است ـ حكومت اسلام‌گرایان حاكم بر این کشور را با بخش اعظمی از جامعه‌مدنی رویارو قرار داده است. اظهارات تهدید آمیز اردوغان علیه مطبوعات منتقد به‌قدری تند بود كه حتی بسیاری از رسانه‌های مستقل و یا‌بی‌طرف را نیز به‌واكنش واداشت. پس از این اظهارت بسیاری از رسانه‌های تركیه نخست‌وزیر را با عباراتی چون فاشیسم و دیكتاتور نواختند و نیز دنیز بایكال رهبر حزب اصلی اپوزیسیون‌ـ CHPـ به شدت در برابر اظهارات اردوغان موضع گرفت. پس از اعتصابات و اعتراضات سراسری اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ روزنامه‌نگاران تركیه، همبستگی ایجاد شده در رسانه‌های نوشتاری تركیه بی‌نظیر بوده است.
در اوایل دهه ۱۹۷۰ خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بیشتر روزنامه‌های تركیه با برپایی تظاهرات و اعتصاب سراسری توانستند حقوق صنفی خود را به میزان قابل توجهی ارتقا دهند. در آن مقطع حركت هماهنگ خبرنگاران و روزنامه‌نگاران كه پس از خفقان حاكم پس از كودتای سال ۱۹۶۰ علیه حكومت «عدنان مندرس» و با الهام از جنبش‌های چپ‌ اروپایی انجام می‌شد، باعث شد تا بدنه جامعه مطبوعاتی تركیه به‌طور متحد در برابر صاحبان رسانه‌ها قیام كنند. وضع به‌گونه‌ای شد كه در دفتر مركزی روزنامه جمهوریت در استانبول تنها مدیرمسوول این روزنامه حاضر بود و تمامی عوامل و دست‌اندركاران چاپ و تحریریه روزنامه از بستن صفحات خودداری كردند. این حركت هماهنگ، تا بدآنجا ادامه یافت كه

"دعوت" برای ابراهیم حاتمی‌کیا مثل پا گذاشتن به یک میدان مین و شروع تمرین فیلمسازی در ساحتی جدید است؛ اما در واقع یک آغاز محتاطانه و محافظه‌کارانه است برای ورود به سینمای اجتماعی.
"دعوت" روایت زنان در موقعیت‌های مختلف است که هر یک با پدیده کودک ناخواسته مواجه می‌شوند و برای حل مشکل به سقط جنین روی می‌آورند، ‌حاتمی‌کیا تلاش کرده مسئولیت پدر و مادر شدن را به جامعه گوشزد و بچه‌دار شدن را دعوتی بداند که کودکان بیگناه با آن مواجه می‌شوند و پدر و مادر حق ندارند نشانه مسلم خدا را پس بزنند یا پس بدهند.
نکته قابل توجه "دعوت" آن است که اولین فیلم حاتمی‌کیا است که مستقیم یا حتی غیر مستقیم به مفاهیم ایدئولو‍ژیکی چون جنگ و انقلاب و... ربط ندارد و در تولید آن ستاره‌هایی چون محمدرضا شریفی‌نیا، مهناز افشار، محمدرضا فروتن و... دعوت شده‌اند. این مولفه‌ها دیدن "دعوت" را با حساسیت و اشتیاق بیشتری برای مخاطبان مواجه می‌کند.
آمارهای خطرناک و رو به تزاید سقط جنین در محافل رسمی و غیر رسمی لابد بهترین دلیل بوده تا کهنه‌کارگردان جنگ به فکر ساختن فیلمی با موضوع سلب حق حیات از نوزادان ناخواسته بیفتد. این تغییر جسورانه ساحت فیلمسازی با توجه به شرایط زمان در جای خود می‌تواند نقطه‌ای مثبت در کارنامه حاتمی‌کیا ثبت شود.
باید توجه داشت که حاتمی‌کیا تقریبا در انواع روایت از جنگ به اشباع رسیده بود؛ از آغازی مثل "هویت"، "‌دیده‌بان" و "مهاجر" تا "آژانس شیشه‌ای" و "موج مرده" و "به نام پدر". جالب اینکه او قبل از هر منتقدی موقعیت اشباع‌شده خود را شناخت و پای به مرحله‌ای جدید از فیلمسازی گذاشت، ‌جسارتی که هر کارگردانی ‌به آن نزدیک نمی‌شود.
در "آ‍ژانس شیشه‌ای" حاتمی‌کیا پیچیده‌ترین، ‌کاملترین و جذابترین نوع روایت را از جنگ

اگر اولین دوره مسابقات لیگ فوتبال بانوان فقط با حضور شش تیم برگزار شد و استقبال چندانی هم از آن نشد، امسال که این رقابت ها زیر نظر سازمان لیگ برگزار می شود پیش بینی می شود با حضور تیم هایی مثل استقلال و پرسپولیس استقبال از لیگ فوتبال بانوان چند برابر قبل شود. مسوولان سازمان لیگ از تمام باشگاه هایی که در بخش آقایان تیم داری می کنند، دعوت کرده اند تیم خانم هایشان را تشکیل دهند.
● ایران و تصمیم AFC
زمانی که AFC اجازه داد فوتبالیست های مسلمان با حجاب فوتبال بازی کنند، فوتبال زنان در آسیا و به خصوص در کشورهای عربی که اغلب مسلمان نشینند، طرفداران زیادی پیدا کرده است. بازیکن های کشورهایی مثل اردن و سوریه حق انتخاب دارند که با حجاب بازی کنند یا نه، اما بازیکنان ما باید با حجاب فوتبال بازی کنند. به خاطر همین فوتبال بانوان ایران عملاً چند سال بعد از تصویب این قانون شروع به کار کرده. البته مسابقات فوتسال زنان مدت زمان زیادی است که در ایران انجام می شود. لیگ آن هم در چهار رده دسته یک، دو و سه و لیگ برتر هر سال برگزار می شود. بعد از موفقیت های تیم ملی فوتبال بانوان ایران در مسابقات مقدماتی آسیا فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت در مسابقات باشگاه های آسیا هم شرکت کند.
AFC اجازه شرکت در این مسابقات را مشروط به داشتن لیگ در کشور دانسته است. شاید به خاطر همین باشد که قرار شده است فدراسیون هر سال لیگ فوتبال زنان را به طور منظم برگزار کند. سال گذشته لیگ فوتبال زنان با حضور فقط شش تیم برگزار شد.
بارگستر ساری، ملوان انزلی، نساجی قائمشهر، استقلال دزفول، برق شیراز و دانشگاه آزاد تیم های شرکت کننده در لیگ قبل بودند، اما تعداد فوتبالیست های خانم ایران آنقدر کم بود که تیم دانشگاه آزاد در بعضی از مسابقه ها با هفت بازیکن بازی می کرد. در رقابت های فصل

با نزدیكتر شدن به زمان برگزاری رقابت های جام جهانی فوتسال بار دیگر نگاه ها متوجه وحید شمسایی برترین گلزن جهان در تركیب تیم ملی ایران است. كاپیتان تیم ملی فوتسال كه در نبود محمدرضا حیدریان وظایف بیشتری را به دوش می كشد. برای همه جهانیان چهره ای نام آشناست و بخصوص اسپانیایی ها كه نخستین حریف ایران در این تورنمنت هستند توجه ویژه ای به این گلزن قهار خواهند داشت.
ماتادورها كه چندی پیش در تهران با تیم ملی ایران مصاف داشتند نیز تمام تلاش خود را برای مهار او به كار بسته بودند اما بهترین بازیكن تاریخ فوتسال قاره كهن ثابت كرد همچنان بی مهار است. با این حال او تأكید می كند كه فضای بازیهای جام جهانی با همه رقابت های دیگر فرق می كند. او در این باره به «ایران» می گوید: «جام جهانی را با دیدارهای قاره ای یا دوستانه مقایسه نكنید. همه تیم ها با تمام قوا برای كسب بهترین رتبه می آیند.
آنها چهارسال تمام برنامه ریزی می كنند و نمی خواهند به راحتی زحماتشان را هدر رفته ببینند. ما هم چنین شرایطی داریم. به شخصه دوست دارم تیم ملی موفق شود و به ناكامی هایمان در سه دوره اخیر جام جهانی خاتمه دهیم. من خیلی به اوضاع امیدوار هستم چون كه بازیكن های پرتلاشی داریم. هم انرژیك هستند و هم باتجربه، این بار از مرحله گروهی صعود می كنیم. شك نكنید همه تجربیاتم را به كار می گیرم تا بهترین نتیجه راكسب كنیم. حالا گل زدن من در چنین اوضاعی اصلاً اهمیت ندارد. مهم موفقیت تیم ملی است.»
شمسایی كه شاید آخرین جام جهانی زندگی حرفه ای اش را تجربه می كند به گروه دشوار تیم ملی اشاره دارد و

سفر اخیر وزیر خارجه امریکا به لیبی و برقراری روابط دیپلماتیک بین طرابلس و واشنگتن اتفاق مهم و قابل تاملی بود که متاسفانه در لابه لای اخبار مربوط به جنگ قفقاز و توفان های گوستاو و اریک گم شد. حال آنکه مطالعه و دقت در چنین اتفاقاتی بسیار اثرگذار خواهد بود. چه بسا یکی از این گونه حوادث می تواند فضاحت سال ها شعار دادن و دشمن های فرضی ساختن و از آن سو دعاوی پوچ دموکراسی خواهی و دفاع از حقوق بشر یا حقوق ملت ها را به رسواترین شکل خود برملا کند و ملت ها و به خصوص نخبگان فرهنگی را به یک خودآگاهی عمیق برساند.
گرچه سرهنگ معمر قذافی رهبر ۶۸ ساله لیبی در دیدار با کاندولیزا رایس به جای آنکه در مقابل دوربین ها و در همان خیمه معروف خود و بالاتر از آن در یک مراسم افطار با او دست دهد، دست راست خود را بر سینه گذاشت اما این رفتاری بسیار معنادار و در همان حال رسواکننده بود. در واقع سرهنگ قذافی با این عمل دو رفتار متناقض را بروز می داد که یکی «دست ندادن با رایس» بود و می توانست بیانگر آن باشد که این سرهنگ همان کسی است که سال ها امریکا را تحقیر می کرد و دشنام می داد و از طرف دیگر با گذاشتن همان دست بر سینه به نشانه تعظیم و احترام معنایی کاملاً متضاد را به ذهن متبادر می کرد. این رفتار متناقض و پارادوکسیکال در واقع نماد عینی تجربه ۳۹ ساله سرهنگ قذافی است که از سال ۱۹۶۹ با گروهی از افسران جوان علیه ادریس اول کودتا کرد و قدرت را در لیبی به دست گرفت.
مرور پرونده روابط متقابل لیبی و امریکا از یک سو و از طرف دیگر لیبی و سایر کشورهای غربی از جمله فرانسه، انگلستان، ایتالیا و پرتغال و اسپانیا یا مطالعه سیاست خارجی متلون و پر از نوسان شدید حاکم بر لیبی با کشورهای خاورمیانه یا آفریقایی خود به حدی سخن و ماجرا دارد که

انفجار مرگبار اخیر در اسلام آباد به انتقام حملاتی صورت گرفت كه طی چند هفته گذشته در مناطق ناامن شمال و غربی در ایالت سرحد پاكستان جریان داشته است. این انفجار بحرانی را نمایان ساخت كه دولت جدید پاكستان در پی تشدید حملات آمریكا در مناطق قبایلی هم مرز این كشور با افغانستان با آن روبرو شده است.
شلیك موشكهای هلفایر (آتش جهنم)، استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین و حمله در قالب عملیات ویژه در داخل خاك پاكستان و به تبع آن كشته شدن غیرنظامیان بی گناه بر آتش خشم ملی‌گرایانه پشتون های این كشور دامن زده است. همین سرریز جنگ از افغانستان به پاكستان است كه این كشور را بی ثبات می كند.
رحمان ملك نخست وزیر نیم بند و غیر منتخب پاكستان از یاران و منتصبان آصف علی زرداری رئیس جمهور پاكستان است كه اكنون مشاور ویژه او نیز هست. او گفت: “دشمنان ما نمی خواهند ببینند كه دمكراسی در كشور ما شكوفا می شود”. این گفته توسط وی اظهار نظر شیرینی بود اما هیچ ربطی به این وقایع نداشت. این حمله از عواقب یك جنگ فرضا خوب! در افغانستان است كه حسابی به خطا رفته است.
مایكل مك كانل، مدیر سازمان اطلاعات ملی ایالات متحده تا این حد اعتراف دارد كه رهبری افغانستان باید با “فساد مزمن و كشت گسترده خشخاش و قاچاق مواد مخدر مبارزه كند” و اینكه همین باعث ظهور نئوطالبان شده است.
اكثر پاكستانی ها مخالف حضور نظامی آمریكا در منطقه بوده و آنرا جدی ترین تهدید علیه صلح می دانند. چرا آمریكا تصمیم گرفته كه